ASUS ProArt PA602 Wood TG PWM Black

Mam ProArta i powiem krótko – bardzo dobra buda, spokojnie można brać bez większego zastanawiania się. Plan był inny (Lian Li), ale trafiła się promka na płytę ATX zamiast mATX, więc trzeba było zmienić koncepcję i dobrać coś większego pod meble. Padło na ProArta – kawał kloca, ale przynajmniej zrobiony z głową. Obudowa jest naprawdę duża – u mnie siedzi AIO 420 od Arctica i nie było żadnego kombinowania na siłę. Przewiew też robi robotę, bo to konstrukcja raczej pod airflow niż „akwarium do podziwiania RGB”. Z rzeczy, które na plus: masa miejsca na dyski w „piwnicy” – u mnie 2x 3.5 i 2x 2.5 + M.2 na płycie sensowne prowadzenie kabli i sporo miejsca za tacką – nic nie trzeba upychać kolanem podpórka pod GPU – karta nie opada jak smutna historia blokada przycisku Power – zbawienie, jak się ma kota łażącego wszędzie fizyczny przełącznik wentylatorów (auto / max) – prosty i działa, bez grzebania w sofcie fabryczne wentylatory 140 mm i ogólnie dobry airflow (front mesh robi robotę) filtry przeciwkurzowe + czujnik ich zabrudzenia – brzmi jak bajer, ale w praktyce przypomina, żeby nie hodować tam kurzu kółka i uchwyty – przy tej wadze to nie luksus, tylko konieczność wszystko na zatrzaski – panele boczne i front zdejmujesz bez śrubokręta frontowe porty (USB-C, USB-A) – sensownie wyprowadzone i pod ręką Do tego dochodzi solidna konstrukcja, gruba blacha – nic nie trzeszczy, nic się nie wygina przy przenoszeniu. Minus? W sumie jeden – jak składałem zestaw, nie było wersji kolorystycznej, którą chciałem, a lepiej by siadła pod meble. Ale to już bardziej problem estetyczny niż sprzętowy. Podsumowując – jeśli ktoś szuka dużej, przewiewnej i praktycznej obudowy pod mocny sprzęt, a nie świecącej choinki, to ProArt robi robotę i tyle.